همراهى بجويم . خداوند ما و تو را از آن گروهى قرار دهد كه به راه راست بوده و درستكارند » . بدين‌ترتيب ، آن عده از فرماندارانى كه به مردم خيانت نورزيده و رشوه نمىگيرند ، علاوه بر آنكه به اندازه كافى حقوق دارند ، تقدير و تحسين نيز از جانب اميرالمؤمنين براى آنها صادر مىگردد ، ولى خيانتكاران نخست مورد عتاب واقع مىشوند ، و سپس بشدت توبيخ مىگردند و آنگاه از كار بر كنار مىشوند و اگر بزهكارى آنان زياد باشد ، پس از بركنارى به زندان مىروند ! و مجازات مىشوند . * * * علاوه بر واليان و فرمانداران ، گروه ديگرى به‌نام غاصبان و احتكارگران و استثمارگران وجود دارند كه هميشه مىخواهند از راه نامشروع بر مال و ثروت بىحساب خود بيفزايند . و عده ديگرى هستند كه مال و ثروت را جمع كرده و به زمين‌خوارى و ثبت اراضى به‌نام خود مىپردازند ! و امام بدون كوچكترين اغماضى با اين گروه مىجنگد . و با عياشى و طمع و حرص و استثمارگرى آنان مبارزه مىكند و هميشه مىكوشد كه بين آنان و اموالى كه مىخواهند در يك جا جمع كرده و تمركز دهند ، جدايى بيفكند . امام على در هر چيزى كه مىگفت و انجام مىداد و در هر قانون و حدى كه وضع مىكرد ، غصب را تحريم كرد . و بر آن بود كه از احتكار ، به‌شدت جلوگيرى شود : « بدان كه در بسيارى از آنان ، خصلت احتكار و نگهدارى كالا براى گرانفروشى و خودسرى در تعيين نرخ براى كالاها وجود دارد و اين كارها بر ضرر همگان بوده و عيب و نقص بر فرمانداران است ، از احتكار جلوگيرى كن » و سپس مىگويد : « و هركسى را كه پس از نهى و